Camphorae optimae qualitatis, optimo pretio

Camphora est alba, cerea organica composita quae in lotionibus, unguentis, et cremis incorporatur. Camphora etiam est ingrediens activum quod in plurimis medicamentis sine praescriptione emptis ad levamen gravedinis et tussim integratum est. Oleum camphorae ex ligno arboris camphorae obtinetur, ubi extractum per distillationem vaporis tractatur. Odorem acrem et saporem fortem habet, et facile in cutem absorberi potest. Hodie, camphora synthetica ex terebinthina extrahitur, et tuta ad usum habetur dummodo indicationes idoneae serventur.

Cinnamomum camphora, iodinum et cemphirum non praescribendae sunt personae qui camphorae vel ingredientibus eius constituentibus allergicus est.
Camphora tuta est cum recte adhibetur, ergo confirmandum est eius compositionem in productis camphorariis non excedere 11%. Examen in area cutanea valde commendatur antequam producta camphoraria in cutem applicentur.
Producta camphorae non in cutem laesam vel fractam applicanda sunt, quia toxica producti quantitates in corpus absorberi possunt. Camphora etiam difficultates respiratorias, ut sibilum, inducere potest cum inhalatur.

Pars maior in oleo pini (citatum, Verschueren, 1983). Praesens etiam in varietate surculorum rosmarini (330–3,290 ppm) (Soriano-Cano et al., 1993), foliis basilici aniso odoratis (1,785 ppm) (Brophy et al., 1993), foliis satureiae Ibericae (2,660 ppm) (Arrebola et al., 1994), surculis basilici caerulei Africani (7,000 ppm), salvia Graeca (160–5,040 ppm), mentha montana (3,395–3,880 ppm), foliis achilleae (45–1,780 ppm), et coriandro (100–1,300 ppm) (Duke, 1992).